ฟ้าวันนี้มีเมฆสีคล้ำหลายก้อนลอยเกลื่อน ดังต้องการจะคอยย้ำเตือนเธอให้ยิ่งเศร้า คืนและวันอาจเวียนหมุนไป ใจไม่เหมือนเก่า แต่เรายังรู้ดีว่า…*-*-*-*-*-*-*ฟ้าวันนี้คงเป็นเช่นนั้นฉันมิอาจเห็นมันได้ด้วยสายตาของตนเพียงมองไปข้างนอกก็ไม่เห็นม่านนั้นยังไม่ถูกเปิดออกเพื่อป้องกันสงแดดที่เป็นเหมือนสวิตช์เตาอบฉันยังอยู่ข้างในนี้ยังอยู่ในบ้านนี้อย่างลอดภัยฉันยังอยู่ในจิตใจที่ยังสับสนฉันมองไม่เห็นท้องฟ้าฟ้าวันนี้มีเมฆสีคล้ำหลายก้อนลอยเกลื่อนจริงหรือทำไมฉันจึงไม่ออกไปดูเพราะฉันยังออกไปไม่ได้ออกไปจากจิตใจอันสับสนนี้ไม่ได้ดึกแล้วฟ้าวันนี้มืดแล้วฉันยังจำได้ฟ้าเมื่อวานสวยเหลือเกิน...ฟ้าเมื่อวานมืด สีดำดาดาวเกลื่อนนำ พร่างฟ้าจากละอองคลื่น สู่เมือง ใหญ่เฮทิ้งไว้พียงความทรงจำ คลื่นลบ รอยทราย...ดวงดาราเฉิดฉายแสงระยิบระยับดุจอัญมณีฉันมองเห็นท้องฟ้าที่ไม่มีเมฆสีคล้ำเห็นเพียงดวงดาราเกลื่อนฟ้าใต้ต้นมะม่วงนั้นเสียงพรายละอองฟองคลื่นซักแผ่วใต้หลังคากระเบื้องฉันยืนอยู่ใต้หลังคาเขายืนอยู่ใต้ฟ้าพร่างดาวดาราทีตรงนี้ อยู่ตรงนี้ละอองคลื่นซัดสาดวันหนึ่งค่อยๆผ่านไปฉันยังอยู่ตรงนี้เขายังอยู่ตรงนี้พรายฟองซัดสาดลบรอยทราย วันเก่าจางหายเขายังอยู่ตรงนั้นฉันยังอยู่ตรงนี้....ฟ้าเมื่อวานนี้ไร้เมฆสีคล้ำวันนี้ฉันมองไม่เห็นฟ้าเมื่อวานนี้ผ่านไปล้วเหลือเพียงวันนี้ฉันมองไม่ห็นฟ้าแม้ในยามคืนนี้ก็ตาม.....ดาดาวเกลื่อนนำ ท้องฟ้าสีนิลพร่างพรายวับวาว ฟองคลื่นสาดเบาละเอียดทรายใต้เท้า เขายืนใต้ฟ้า....ใต้ฟ้านั้น ยังคงพร่างดาว....ฉันและเขาอยู่ตรงนั้นเราทั้งสองยังคงอยู่ใต้ฟ้าท้องนภาพรายพร่าง ดวงดาวในใจสับสนมืดมิดดุจท้องฟ้าแสงสว่างนั้นราวกับดวงดาราใต้ฟ้ายังมีเราพร่างดาวพรายนภาดาราพรายพร่างแต่ฉันไม่เคยมองเห็นละมุนทรายใต้เท้าเรายืนใต้ฟ้าฉันเห็นดวงดาราใต้ฟ้าสีดำเพราะจิตใจมืดบอดฤารัตติกาลยังมีสิ่งสวยงามที่ฉันไม่เคยเห็นมัน............ฟ้าวันนี้มีเมฆสีคล้ำหลายก้อนลอยเกลื่อน ดังต้องการจะคอยย้ำเตือนเธอให้ยิ่งเศร้า คืนและวันอาจเวียนหมุนไป ใจไม่เหมือนเก่า แต่เรายังรู้ดีว่า…...........ฉันรู้ดีว่าฉันอยู่ในนั้นมานานแค่ไหน...........ฟ้าวันนี้มีเมฆสีคล้ำหลายก้อนลอยเกลื่อน ดังต้องการจะคอยย้ำเตือนเธอให้ยิ่งเศร้า คืนและวันอาจเวียนหมุนไป ใจไม่เหมือนเก่า แต่เรายังรู้ดีว่า…...........ฉันรู้ดีว่าตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน..........ฟ้าวันนี้มีเมฆสีคล้ำหลายก้อนลอยเกลื่อน ดังต้องการจะคอยย้ำเตือนเธอให้ยิ่งเศร้า คืนและวันอาจเวียนหมุนไป ใจไม่เหมือนเก่า แต่เรายังรู้ดีว่า…*-*-*-*-*-*-*เรารู้ดีว่าเราอยู่ที่ไหน...........น้ำตาฉันไหลริน...........เขายังอยู่ตรงนั้นฉันยังอยู่ตรงนี้เราทั้งสองยังคงอยู่ใต้ฟ้าพรายพร่างดารา..........
เสียงละอองคลื่นซัดสาด
ใบมะม่วงปลิวสู่ผืนทราย
ฉันและนาย
มองท้องฟ้า
พร่างดวงดารา
นภาสีนิล
..................
edit @ 2006/03/28 02:51:10
edit @ 2006/03/28 03:02:32
น่าจะเป็นอะไรที่ ท้องฟ้าๆ นิดๆ น่าจะชวนฝันดีนะคะ
ยิ้ม บางที งานนานา โดนใจลูฟนะ ชอบว่ะ แต็งกิ้วที่เอามาให้อ่านนะเพื่อน